خاکستر کلاه

انتخابات افغانستان كه بيشتر به بوكس بازي مي مانست با تمام اشكالات خويش پايان يافت اما نكاتي قابل عرض است خصوصا بعد از گپهاي مسخره جناب داكتر عبدالله كه تا هنوز درك نكرده است انتخابات افغانستان ، يك انتخاب قومي است و در اين انتخاب قومي او نتوانست بزرگان اقوام را جذب كنند بنابراين شكست او قطعي بود گرچه كرزي ، به نوعي به دموكراسي و ليبراليسم حقيقي در اين كار خويش متعهد نبوده است چرا كه از فاكتورهايي در پيروزي خود كار گرفته است كه در يك جامعه ليبرال دموكرات از آن استفاده نمي شود و در دراز مدت در صورت از بين نرفتن اين رويه، اسباب مرگ دموكراسي پديد مي آيد اما عبدالله كه خود هم از همان بزرگان سابق اقوام است و بنابراين خود همانند همقطاران خويش از حاميان كرزي ، از جنگ سالاران است و هر هزاره و يا ازبك و يا پشتون و يا تاجيك ، نمي تواند خاطرات روزهايي كه او در كنار ديگر مجاهدان ، به جنگ مشغول بود را از ياد ببرد .
همانگونه كه او و قسيم و قانوني هنوز از بزرگان تاجيك است ، خليلي ، محقق از بزرگان هزاره است و دوستم و سياف و … هم هنوز در ميان قوم خود بزرگ و داراي نفوذ مي باشند و بنابراين در اين فضا امكان پيروزي او وجود نداشته و ندارد.
اما چه شده است كه جناب ايشان مدعي پيروزي است نمي دانم ؟ آيا بهتر نيست ايشان روحيه جنگي را به فراموشي بسپرند و كمي هم تعقل را پيشه سازند و فضاي ملتهب جامعه را آرام سازند حقيقتا ايشان تا حال چه كار مثبتي براي افغانستان انجام داده اند. غير از ثبت خاطرات جنگ در اذهان مردم بيچاره و مفلوك ما به مدت قريب به يك دهه؟!!! تا كسي غير از گرايشات قومي به او راي دهد ؟ قطعا دورگه بودن نمي تواند بر اين خاطرات و پيشينه غلبه نمايد.

خدا را شكر كه ناتو و آمريكا و سازمان ملل حضور دارند و گرنه معلوم نبود جنگ سالاران با افغانستان چه مي كردند؟